PODSTAWY LATANIA LATAWCEM

Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z latawcami, nasze Podstawy latania latawcem pomogą Ci poznać kilka ważnych zagadnień:

Czym różnią się rodzaje latawców i co każdy z nich oferuje.
Jak oceniać wiatr, rozumieć turbulencje i znaleźć dobre miejsce do latania.
Jak dobierać linki, obchodzić się z nimi i je naprawiać.

Masz już latawiec? Zacznij od bezpieczeństwa podczas latania, a potem poznaj poniższe części o wietrze i wyborze miejsca. Wskazówki dotyczące montażu i latania Twoim modelem znajdziesz w instrukcji swojego produktu.

Chcemy zapewnić pilotom wiedzę i narzędzia, które pozwolą im w pełni korzystać z latawców. Masz pomysł na temat, który warto tu omówić? Daj nam znać!

Tekst na stronie jest przetłumaczony. Obrazy, pliki PDF oraz dźwięk i napisy w filmach pozostają w oryginalnych wersjach.

Wybór latawca

Wybór latawca może przytłaczać. Latawce mają wiele kształtów, rozmiarów i układów sterowania, a każdy daje inne wrażenia. Oto przegląd najpopularniejszych rodzajów, który pomoże Ci znaleźć odpowiedni model.

Latawce jednolinkowe

Najlepsze dla:

Zaznaczenia swojego miejsca na niebie
Początkujących i młodszych dzieci
Spotkań na świeżym powietrzu
Obdarowania osób, które jeszcze nie latają latawcami

Latawce jednolinkowe to prawdopodobnie najpopularniejszy rodzaj latawców — i słusznie! Oferują ogromną różnorodność ciekawych kształtów, żywych kolorów i efektownych dodatków, dzięki którym zaznaczysz swoje miejsce wyjątkowym dziełem latającej sztuki. Jednocześnie łatwo nimi wystartować i utrzymać je w powietrzu.

Większość latawców jednolinkowych zaprojektowano do równego, stabilnego lotu i utrzymywania pozycji po starcie. To świetny wybór, jeśli zależy Ci na efektownym widoku, którym możesz spokojnie się cieszyć bez ciągłego sterowania.

Zenith to przykład jednolinkowego latawca typu delta. Lata stabilnie bez sterowania przez osobę trzymającą linkę.

Latawce dwulinkowe ze stelażem

Najlepsze dla:

Dorosłych i starszych dzieci
Wykonywania w pełni kontrolowanych pętli, obrotów i trików
Osób lubiących uczyć się nowych umiejętności
Uprawiania wciągającego sportu przez wiele lat

Latawce dwulinkowe ze stelażem — zwane też latawcami sportowymi lub akrobacyjnymi — oddają Ci stery. Poszycie z tkaniny jest rozpięte na lekkim stelażu, a dwie linki, po jednej w każdej dłoni, pozwalają sterować w lewo i w prawo.

Zaczniesz od nauki utrzymywania latawca w powietrzu podczas pętli, obrotów, nurkowania i szerokich przelotów po niebie. Dodaj ogon, aby podkreślał efekt, kreśląc tor każdego skrętu.

W miarę rozwoju umiejętności możesz spróbować freestyle, czyli latania z trikami. Wykracza ono poza zwykłe sterowanie: obejmuje lot na plecach latawca, przewroty przez nos lub ogon oraz boczny dryf z niezwykłym, niemal widmowym spokojem.

Niektóre konstrukcje potrafią po trochu wszystkiego, inne specjalizują się w słabym wietrze, prędkości lub trikach. Niektóre mogą nawet latać w pomieszczeniu, zupełnie bez wiatru!

Jeśli lubisz naukę nowych umiejętności, latawiec dwulinkowy ze stelażem daje wiele możliwości rozwoju — od pierwszych kontrolowanych skrętów po wyzwania, które potrafią wciągnąć na lata.

Quantum, Nexus i Jazz to przykłady klasycznych latawców dwulinkowych ze stelażem, sterowanych w powietrzu prostymi ruchami w lewo i w prawo.

Latawce komorowe dwulinkowe

Najlepsze dla:

Nauki podstaw sterowania na dwóch linkach
Osób latających okazjonalnie i mających mniej czasu na naukę
Podróżnych z ograniczonym miejscem w bagażu
Uczenia znajomych latania

Latawce komorowe dwulinkowe nie mają sztywnego stelaża. Wiatr wpływa przez otwory wzdłuż przedniej krawędzi poszycia i napełnia komory z tkaniny, tworząc skrzydło. Sieć linek zwana uzdą nadaje poszyciu kształt i łączy je z linkami do latawca.

Brak prętów do składania lub połamania sprawia, że latawce komorowe zajmują mało miejsca po spakowaniu i łatwo zabrać je wszędzie. Dzięki wyjątkowej wytrzymałości świetnie nadają się do nauki podstaw sterowania na dwóch linkach lub wprowadzenia znajomego w latanie.

Nie wykonają tak szerokiego zestawu trików freestyle jak latawiec ze stelażem, ale ich skręty, obroty i siła ciągu nadal dają mnóstwo frajdy. Wrażenia zależą od konstrukcji i rozmiaru. Możesz wybrać jeden z dwóch popularnych rodzajów:

Szybkie latawce komorowe stawiają na szybkie skręty i dynamiczny lot. Podobnie jak latawce dwulinkowe ze stelażem mają dwie linki połączone z pętlami na nadgarstki.

Latawce treningowe o zwiększonym ciągu poświęcają część prędkości na rzecz mocniejszego ciągu. Zamiast pętli na nadgarstki mają bar, który daje inny sposób sterowania i odczuwania siły wiatru.

Szybkie latawce komorowe, takie jak seria Synapse, odtwarzają klasyczne wrażenia z lotu na dwóch linkach w konstrukcji z samej tkaniny, bez stelaża.

Latawce treningowe o zwiększonym ciągu, takie jak Tantrum, mają bar zamiast pętli na nadgarstki, dzięki czemu pilot może mocno go chwycić, odchylić się i zmierzyć z siłą wiatru.

Latawce trakcyjne

Najlepsze dla:

Bardziej doświadczonych pilotów
Przemieszczania się po lądzie lub śniegu za pomocą ciągu latawca
Sportów trakcyjnych, takich jak jazda na wózku, desce terenowej czy nartach z latawcem

Latawce trakcyjne są stworzone do ciągnięcia. Podobnie jak latawce komorowe dwulinkowe mają skrzydło z tkaniny napełniane powietrzem, ale większa powierzchnia poszycia pozwala przechwytywać więcej energii wiatru.

Ta dodatkowa siła ciągu umożliwia uprawianie sportów trakcyjnych: jazdę na wózku, desce terenowej, nartach lub snowboardzie napędzanych latawcem. Sprawia też, że dobór odpowiednich warunków i poznanie układu sterowania są szczególnie ważne.

Aby ułatwić kontrolowanie tej siły, latawce trakcyjne często oferują bardziej złożone układy sterowania niż szybkie latawce komorowe lub latawce treningowe. Oprócz podstawowych linek sterujących lewo/prawo mają trzecią grupę linek, zwaną linkami hamulcowymi, zapewniającą dokładniejszą kontrolę nad dużymi latawcami. Linki hamulcowe umożliwiają dostosowanie latawca do wiatru danego dnia i szybkie zmniejszenie ciągu, jeśli pilot uzna, że nie może go już bezpiecznie kontrolować.

W niektórych latawcach trakcyjnych można też zmienić układ sterowania z dwulinkowego na czterolinkowy. Linki hamulcowe pozwalają wówczas precyzyjnie kontrolować wytwarzaną siłę przez zmianę kąta ustawienia poszycia względem wiatru, zwanego kątem natarcia.

Mentor, latawiec trakcyjny przeznaczony do użytku na lądzie i wodzie, zapewnia ciąg wystarczający do sportów trakcyjnych oraz układ sterowania ułatwiający kontrolę i bezpieczne użytkowanie.

Bezpieczeństwo podczas latania

Jako pilot to Ty — i tylko Ty — odpowiadasz podczas latania za swoje bezpieczeństwo oraz bezpieczeństwo osób w pobliżu. Dokładnie przeczytaj te instrukcje i przed startem upewnij się, że rozumiesz, jak prawidłowo używać latawca. Poniżej znajdziesz ważne wskazówki, które pomogą Ci latać bezpiecznie:

            Przed startem upewnij się, że przestrzeń do latania jest wolna. Latawce mogą poruszać się szybko i nieprzewidywalnie. Jeśli coś pójdzie nie tak, latawiec lub jego linka mogą poważnie zranić osobę na swojej drodze.
Nigdy nie owijaj linki do latawca wokół dłoni. Podczas porywu wiatru latawiec może pociągnąć tak mocno, że linka spowoduje poważne skaleczenie. Zawsze trzymaj linki za pętle na nadgarstki.

Nigdy nie lataj w pobliżu ludzi, lotnisk, linii energetycznych, samochodów ani podczas burzy

Prędkość wiatru

Umiejętność oceniania wiatru bardzo pomaga w bezpiecznym i satysfakcjonującym lataniu. Przy odrobinie praktyki możesz zaskakująco trafnie oceniać prędkość, kierunek i jakość wiatru. Poznaj podstawowe oznaki prędkości, kierunku i turbulencji, a wybór miejsca z równym, stałym wiatrem stanie się prosty.

Oznaki widoczne w otoczeniu

Wiatr przemieszczający się nad ziemią zostawia charakterystyczne ślady, które pomagają ocenić jego prędkość. Obserwuj je, a z czasem zaczniesz oceniać prędkość wiatru intuicyjnie. To szczególnie przydatne przy latawcach: prognozy często podają tylko ogólne szacunki dla dużego obszaru, a rzeczywiste warunki różnią się między miejscami, nawet na jednej plaży lub jednym polu. Zwracaj uwagę na następujące oznaki:

Wysoka trawa porusza się przy wietrze niemal niewyczuwalnym na twarzy, 1-3 mph.
Poruszające się drzewa także wskazują prędkość wiatru. Przy 4-7 mph widać szeleszczące liście. Przy 8-12 mph poruszają się też mniejsze gałązki. Powyżej 12 mph kołyszą się najpierw małe gałęzie, potem duże, a następnie całe drzewa.
Wygląd powierzchni wody. Jeśli latasz nad wodą, to najprzydatniejsza wskazówka. Zmarszczki i fale wyraźnie zmieniają się przy każdej zmianie prędkości wiatru o 3 mph. Zwykle pierwsze białe grzywy pojawiają się na wodzie przy około 12 mph.
Wiele mówi intensywność łopotania flag. Flaga wysoko w niezakłóconym strumieniu powietrza jest lepszym wskaźnikiem niż otoczona budynkami lub osłonięta wzgórzem. Flagi rzadko rozprostowują się przy wietrze poniżej 7 mph.
Kołyszące się sygnalizatory świetlne na skrzyżowaniach często wskazują 15 mph lub więcej.
Przewody telefoniczne zaczynają świszczeć przy 25-30 mph. Przestrzegaj zakresu siły wiatru dla swojego latawca i zachowaj ostrożność przy podejmowaniu decyzji o locie przy silnym wietrze. Nigdy nie lataj w pobliżu przewodów napowietrznych!

Przenośne wiatromierze

Kieszonkowe wiatromierze, zwane też anemometrami, pozwalają szybko i łatwo określić prędkość wiatru. Używane wraz z obserwacją otoczenia pomagają rozwinąć intuicyjną ocenę wiatru: łączysz konkretny wynik pomiaru z tym, co widzisz wokół siebie. Wiatromierze znajdziesz w internecie i wielu sklepach z latawcami; ceny podstawowych modeli zaczynają się od około $20-$30, a rosną wraz z dokładnością, trwałością i dodatkowymi funkcjami.

Przy ziemi i na wysokości lotu

Najprawdopodobniej mierzysz prędkość wiatru przy ziemi, podczas gdy latawiec spędza większość czasu znacznie wyżej. Kontakt z powierzchnią ziemi powoduje dodatkowe tarcie i opór, dlatego wiatr przy ziemi jest wolniejszy niż wyżej. Jeśli jego prędkość przy ziemi zbliża się do górnej granicy zakresu dla latawca, pamiętaj, że na wysokości lotu będzie jeszcze większa. Najlepiej unikać startu w takich warunkach, aby nie uszkodzić ani nie stracić latawca.

Zmienna prędkość wiatru

Prędkość wiatru niemal nigdy nie jest stała i może zmieniać się nieprzewidywalnie. To szczególnie istotne podczas latania blisko dolnej lub górnej granicy zakresu dla latawca. Silny poryw może bardzo szybko zwiększyć prędkość z 20 mph do niemal 30 mph, dlatego najlepiej zrezygnować z latania, gdy wiatr jest silny i porywisty. Prędkość może też szybko spaść, co powoduje problemy przy dolnej granicy zakresu. W takich warunkach unikaj lotu nad wodą, drzewami lub budynkami — miejscami, z których trudno odzyskać latawiec po upadku.

Kierunek wiatru

Najważniejsze oznaki

Ocena kierunku wiatru w danym miejscu jest dość łatwa, bo niemal zawsze znajdziesz kilka dobrych wskazówek. Już samo odczucie wiatru na twarzy daje przybliżoną orientację. Aby określić kierunek dokładniej, zwróć uwagę na następujące oznaki:

Zwilż palec. To stary, sprawdzony sposób. Poliż palec i unieś go nad głowę — najchłodniejsza strona wskazuje, skąd wieje wiatr.
Kilka źdźbeł trawy lub suchych liści puszczonych nad głową dobrze wskaże lokalny kierunek.
Drzewa, szczególnie wysokie i wąskie, odchylają się w stronę, w którą wieje wiatr.
Flagi są dobrym wskaźnikiem, ale przy wietrze poniżej 5 mph niewiele powiedzą.
Dym przemieszcza się z wiatrem nawet przy najsłabszym powiewie.
Inne latawce, szczególnie jednolinkowe, zawsze unoszą się zwrócone ku wiatrowi.
Przepływające chmury dobrze wskazują przeważający kierunek wiatru. Pamiętaj jednak, że przy ziemi wiatr może czasem wiać zupełnie inaczej.

Pomocne aplikacje

Prawdopodobnie masz już w telefonie aplikację pogodową, ale im więcej latasz, tym częściej zauważasz, że proste aplikacje pomijają wiele informacji ważnych dla pilotów. Poniżej podajemy aplikacje, z których korzystaliśmy: dostarczają dokładniejszych informacji o wietrze i pozwalają lepiej ocenić przewidywane warunki w ciągu dnia. Szczegółowe prognozy i interaktywne mapy ułatwiają planowanie lotu, ale po przybyciu na miejsce koniecznie oceń rzeczywiste warunki.

Windfinder (www.windfinder.com) | Aplikacja na iOS | Aplikacja na Androida
Weather Underground (www.wunderground.com) | Aplikacja na iOS | Aplikacja na Androida
Windy.app (www.windy.app) | Aplikacja na iOS | Aplikacja na Androida
SailFlow (www.sailflow.com) | Aplikacja na iOS | Aplikacja na Androida

Turbulencje wiatru

Jak powstają turbulencje

Idealne miejsce do latania jest płaskie i rozległe, bez pobliskich przeszkód zakłócających równy przepływ wiatru. Jeśli, jak większość z nas, mieszkasz w okolicy, gdzie warunki często nie są idealne, szukaj miejsca z możliwie równym i stałym wiatrem. Kluczem jest unikanie turbulencji.

Odczujesz je jako nieregularne szarpnięcia linki, gdy latawiec przez nie przelatuje. Możesz też zauważyć, że latawce dwulinkowe mają trudności z utrzymaniem się w jednym miejscu nad głową lub na skrajach okna wiatrowego. Latawce jednolinkowe trudno wystartować w turbulentnym wietrze; latają też bardziej nierówno blisko ziemi, gdzie turbulencje są silniejsze.

Turbulentne powietrze powstaje, gdy przeszkody zakłócają wiatr na jego drodze. Może występować za przeszkodami, po stronie zawietrznej, a także przed nimi, po stronie nawietrznej. Przed budynkami, drzewami i innymi obiektami wiatr gromadzi się w wirujących masach, szukając dalszej drogi wokół nich. Po pokonaniu przeszkody turbulencje utrzymują się jeszcze przez pewien odcinek, zanim przepływ znów się wyrówna. Ten dłuższy obszar za przeszkodą nazywamy jej cieniem wiatrowym. Przyjmij orientacyjnie, że może rozciągać się z wiatrem na odległość nawet 6 razy większą niż wysokość przeszkody: drzewa o wysokości 50' mogą wywoływać turbulencje aż 300 stóp dalej! Cień wiatrowy odpowiada za większą część turbulencji wytwarzanych przez przeszkodę, dlatego najczęściej spotkasz go podczas latania. Jeśli jednak wiatr sprawia problemy, choć nic nie blokuje jego drogi do Ciebie, sprawdź też, czy przeszkody przed Tobą nie powodują spiętrzania i zawirowań powietrza.

Poniższe schematy pokazują, jak turbulencje mogą powstawać wokół typowych przeszkód:

Turbulencje przed wzgórzem i za nim — Zmiany ukształtowania terenu tworzą strefy turbulencji, w których wiatr spiętrza się, napływając na wzgórza i przepływając nad nimi. Po stronie zawietrznej nadal jest turbulentny, a dalej stopniowo wyrównuje się wraz z terenem.

Turbulencje wokół skupiska drzew — Wiatr przepływa zarówno nad skupiskami drzew, jak i między nimi, spiętrzając się przed nimi w poszukiwaniu drogi przez nie lub wokół nich.

Turbulencje wokół budynków — Budynki są chyba najbardziej oczywistymi przeszkodami dla wiatru. Uderzając w ich płaskie, sztywne powierzchnie, powietrze zaczyna się kłębić, szukając drogi nad budynkami, wokół nich lub między nimi.

Turbulencje przy stromym brzegu — Wiatr znad wody jest zwykle równy, lecz tutaj wysoki brzeg zmusza go do wzniesienia się po ścianie klifu i przepłynięcia nad nią, wywołując zawirowania. Dalej w głębi lądu przepływ ponownie się wyrównuje.

Szukanie miejsca do latania

Wiesz już, jak oceniać prędkość wiatru, określać jego kierunek i rozpoznawać przeszkody wywołujące turbulencje. Czas wykorzystać tę wiedzę do znalezienia najlepszych miejsc do latania w okolicy. Choć kusi, by od razu ruszyć do najbliższego parku lub na plażę, kilka minut poświęconych na wybór miejsca może zdecydować o przyjemnym popołudniu albo frustrującym powrocie do samochodu. Tak szukamy nowych miejsc:

Najpierw określ kierunek i prędkość wiatru. Skorzystaj z aplikacji pogodowej, lokalnej prognozy lub obserwacji otoczenia, aby ustalić kierunek i prędkość wiatru w okolicy.

Następnie poszukaj na mapie rozległych, otwartych przestrzeni, gdzie można latać. Plaże, parki, boiska i duże niezabudowane obszary łatwo wypatrzyć z góry, na przykład w Google Maps.

Na koniec porównaj warunki wiatrowe danego dnia z wybranym miejscem. Jeśli na przykład wieje z północy, sprawdź, czy podczas lotu na północ od Ciebie nie będzie przeszkód wywołujących turbulencje. Poniżej pokazujemy przykłady miejsc łatwych do znalezienia na mapie oraz opisujemy, jak ich otoczenie może wpływać na wiatr.

Plaża z wodą po zachodniej stronie i drzewami po wschodniej

Ta plaża zapewnia idealne warunki przy wietrze z zachodu, równomiernie napływającym znad wody. Przy wietrze ze wschodu wysokie drzewa blokujące przepływ będą jednak powodować turbulencje.

Przy północnym skraju tego pola rośnie tylko kilka małych drzew, więc przy wietrze z północy jest spora szansa na równy lot. Gęste drzewa po wschodniej, zachodniej i południowej stronie prawdopodobnie zakłócą wiatr z każdego innego kierunku.

Szkolne boisko do futbolu otoczone niskimi budynkami

W razie potrzeby miejscem do latania może być szkolne boisko do futbolu. To boisko, otoczone głównie budynkami parterowymi, może nadawać się do lotu przy wietrze z północy lub południa. Zostawiając jak najwięcej wolnej przestrzeni po stronie, z której wieje wiatr, uzyskasz możliwie równy przepływ.

Wskazówki dotyczące obchodzenia się z linkami

Linki są jednym z najważniejszych elementów wyposażenia pilota, a jednak często je lekceważymy, bo wydają się proste. Poznanie ich materiałów, właściwości i prawidłowej obsługi pomoże utrzymać je w dobrym stanie przez lata.

Linki wymagają odpowiedniej pielęgnacji i obsługi, aby służyły długo. Prawidłowo używana linka wytrzyma wiele lat, lecz niewłaściwe obchodzenie się z nią grozi zerwaniem, splątaniem, a nawet utratą latawca. Poniżej opisaliśmy najczęstsze problemy z linkami oraz sposoby ich unikania. Wymiana linek nie jest objęta gwarancją latawca, więc przed lataniem przeczytaj informacje w tej części i upewnij się, że je rozumiesz.

Zerwane linki

Linki mogą się zerwać pod obciążeniem przy silnym wietrze, po zahaczeniu o coś ostrego na ziemi lub po przecięciu przez inne linki w powietrzu.

Zachowaj ostrożność podczas startu przy wietrze bliskim górnej granicy zakresu dla latawca. Prędkość wiatru jest zmienna, a przy silnym wietrze zmiana warunków lub nagły poryw łatwo mogą zerwać linkę. Im wyżej, tym wiatr jest silniejszy, więc jeśli przy ziemi zbliża się do górnej granicy zakresu dla latawca, wyżej na pewno będzie mocniejszy.
Linki mogą zerwać się przy próbie wyszarpnięcia latawca z przeszkody, w którą się zaplątał. Trzymaj się z dala od drzew i innych przeszkód, aby uniknąć zaczepienia, a po nieplanowanym lądowaniu przed ponownym startem sprawdź, czy linki o nic nie zahaczyły.
Podczas lotu zachowuj bezpieczną odległość od innych latawców. Linki łatwo mogą się wzajemnie przeciąć po zetknięciu w locie, więc wybierając miejsce, zostaw innym pilotom dość przestrzeni.

Splątania i węzły

Splątania i węzły nigdy nie są przyjemne, ale na szczęście łatwo im zapobiec. Zapamiętaj: linka powinna być albo całkowicie nawinięta na nawijak, albo ułożona w linii prostej od latawca do Twojego miejsca na polu. Aby uniknąć plątaniny, nie ciągnij linek po ziemi, nie rozwijaj ich w stertę pod nogami i nie zwijaj na łokciu zamiast na nawijaku.

Linki do latawców jednolinkowych

Linki do latawców jednolinkowych są dostępne w różnych materiałach, długościach, wytrzymałościach i wersjach. Ułatwiamy wybór, dołączając linkę do każdego naszego latawca jednolinkowego. Jeśli jednak chcesz mieć dodatkowe możliwości, poniższy krótki poradnik pomoże Ci dobrać odpowiednią linkę.

Materiały

Choć do tanich latawców dziecięcych czasem dołącza się rozciągliwą linkę nylonową, bawełnianą lub żyłkę, większość dobrych linek do latawców jednolinkowych wykonuje się z poliestru (zwanego też Dacron). Przy tej samej grubości linka poliestrowa jest mocniejsza i lżejsza, więc mniej obciąża latawiec i stawia mniejszy opór aerodynamiczny, ułatwiając lot przy słabym wietrze.

Linka pleciona a skręcana

Linka skręcana jest łatwiejsza w produkcji, więc zwykle kosztuje mniej niż pleciona, ale podczas lotu znacznie częściej się skręca i plącze. Do wszystkich naszych latawców jednolinkowych dołączamy dobre linki plecione i zdecydowanie odradzamy tanie linki skręcane, aby czas na latanie nie upływał Ci na rozplątywaniu węzłów.

Zbliżenie linki plecionej po lewej i skręcanej po prawej — Porównanie w zbliżeniu: linka pleciona (po lewej) i skręcana (po prawej)

Długość i wytrzymałość

Zalecamy linkę o długości 200-300 stóp do większości latawców jednolinkowych o rozpiętości skrzydeł do około 7 stóp. Możesz użyć dłuższej linki, ale najpierw rozważ kilka kwestii:

Im dłuższa linka, tym mniejszy wydaje się latawiec na niebie. W pewnym momencie trudniej go dostrzec i traci część efektu wizualnego.
Prędkość wiatru często rośnie z wysokością, więc jeśli planujesz latać wysoko, rozważ użycie mocniejszej linki niż zwykle. Pamiętaj, że zbyt silny wiatr może uszkodzić również sam latawiec.
Dłuższa linka może utrudnić odzyskanie latawca po nieoczekiwanym opadnięciu. Upewnij się, że jej długość nie pozwoli mu zdryfować nad drzewa, wodę ani inne miejsca, z których trudno go odzyskać po upadku.

Jeśli latasz wyżej lub przy silniejszym wietrze blisko górnej granicy zakresu dla latawca, warto rozważyć mocniejszą linkę. W wietrzny dzień wiatr na wysokości może być znacznie silniejszy niż przy ziemi. W razie wątpliwości wybierz więc linkę mocniejszą, niż wydaje Ci się potrzebna. Może trochę bardziej obciąży latawiec, ale to lepsze niż utrata latawca po zerwaniu linki w porywie.

Linki do latawców wielolinkowych

Sterowne latawce akrobacyjne i latawce trakcyjne wymagają linek o wysokich parametrach, aby zapewnić najlepszą kontrolę. Linki do latawców akrobacyjnych powinny być mało rozciągliwe, lekkie i śliskie, aby łatwo sterować latawcem zarówno z linkami skręconymi, jak i rozkręconymi.

Linka Dyneema (Spectra)

Większość linek do latawców akrobacyjnych wykonuje się z Dyneema (zwanej też Spectra) — zaawansowanego włókna stosowanego w lotnictwie i kosmonautyce, które przy tej samej masie jest mocniejsze od stali i wyjątkowo mało się rozciąga. Zapewnia to reakcje i kontrolę potrzebne w latawcach akrobacyjnych przy minimalnej masie i oporze aerodynamicznym.

Bardzo mała rozciągliwość — szybka reakcja na sterowanie opuszkami palców.
Mniejsza średnica — niższy opór aerodynamiczny pozwala latać przy słabszym wietrze.
Wyjątkowa śliskość — łatwe sterowanie nawet przy wielokrotnie skręconych linkach.
Wyższa cena — wynikająca z zaawansowanego procesu wytwarzania i splatania bardzo cienkich włókien.

Linka poliestrowa

Mniejsze latawce akrobacyjne mogą też latać na plecionych linkach poliestrowych, ponieważ nie ciągną tak mocno i rozciągliwość linek ma na nie mniejszy wpływ. Poliester jest tańszy od Dyneema i sprawdza się w latawcach dla początkujących. Jednak zmiana na linki Dyneema znacznie poprawi osiągi każdego latawca akrobacyjnego i pozwoli latać w szerszym zakresie siły wiatru z większą kontrolą.

Tańsze niż Dyneema
Większa średnica zwiększa masę i opór aerodynamiczny
Większa rozciągliwość spowalnia reakcje latawca
Większe tarcie utrudnia sterowanie przy wielokrotnie skręconych linkach
Najlepsze do mniejszych latawców o słabym ciągu

Długość i wytrzymałość

Linki dołączone do latawca Prism mają uniwersalną długość i wytrzymałość, odpowiednią do większości typowych warunków. Wielu zaangażowanych pilotów zbiera jednak dodatkowe zestawy na silny i słaby wiatr oraz ciasne miejsca, aby w pełni wykorzystać latawiec wszędzie, gdzie latają.

Dłuższe linki…

Zwiększają dostępną przestrzeń do latania
Sprawiają, że latawiec wydaje się nieco wolniejszy, dając więcej czasu na reakcję
Stawiają większy opór na wietrze, przez co sterowanie może być mniej precyzyjne

Krótsze linki…

Zmniejszają dostępną przestrzeń do latania
Sprawiają, że latawiec wydaje się nieco szybszy
Ułatwiają naukę zaawansowanych trików: latawiec jest bliżej i lepiej widać wpływ ruchów sterujących
Ułatwiają lot przy słabym wietrze

Cięższe/mocniejsze linki…

Lepiej chronią przed zerwaniem przy silniejszym wietrze
Trochę bardziej obciążają latawiec przy słabym wietrze
Stawiają większy opór aerodynamiczny niż cieńsze linki

Lżejsze/słabsze linki…

Mniej ważą i stawiają mniejszy opór, poprawiając osiągi przy słabym wietrze
Wymagają wymiany na mocniejsze, gdy wiatr się wzmaga

Przechowywanie linek

Po zakończeniu latania prawidłowo nawiń linki na nawijak, aby podczas następnej sesji były gotowe do użycia i niesplątane. Oto zalecana przez nas metoda:

Krok 1: zaczep sznurki obu pętli na nadgarstki w szczelinie nawijaka.

Przełóż kolorowe sznurki obu pętli na nadgarstki przez szczelinę nawijaka, aby umocować linki.

Krok 2: nawijaj obie linki razem w ósemkę.

Trzymając obie linki razem, nawijaj je na nawijak w ósemkę, aż będą całkowicie zwinięte. Dla uproszczenia na ilustracji pokazano tylko jedną linkę.

Krok 3: złóż pętle na nadgarstki na linkach i zabezpiecz linką elastyczną.

Po całkowitym nawinięciu linek złóż pętle na nadgarstki na zwiniętych linkach. Przeciągnij linkę elastyczną wokół nawijaka i wsuń węzeł w nacięcie w jego uchwycie, aby zabezpieczyć całość.

Naprawa linek

Wyrównywanie długości linek

Dla łatwego sterowania linki do latawca akrobacyjnego powinny mieć tę samą długość, z różnicą nie większą niż 1”. Choć wszystkie nasze linki są precyzyjnie mierzone w fabryce, nowe linki nieco rozciągną się podczas używania, szczególnie poliestrowe. Nie martw się — to normalne. Czasem jedna rozciąga się bardziej niż druga, zwłaszcza jeśli, jak większość z nas, chętniej wykonujesz ciasne obroty w jedną stronę.

Dołączone regulowane pętle na nadgarstki ułatwiają wyrównanie długości linek, jeśli z czasem rozciągną się nierówno albo jedna stanie się krótsza po zerwaniu i naprawie. Zrób to tak:

Przymocuj końce linek z plecioną osłoną do czegoś solidnego i całkowicie rozwiń linki. Sprawdź, czy różnią się długością.

Przymocuj oba końce linek, całkowicie je rozwiń i porównaj położenie pętli na nadgarstki.

Wyciągnij węzeł z wnętrza pętli na nadgarstek przy dłuższej lince i przesuń pętlę do przodu, aby uzyskać dostęp do krótkiej linki regulacyjnej.

Wyciągnij węzeł regulacyjny dłuższej linki z wnętrza pętli na nadgarstek.

Zawiąż węzeł zwykły na krótkiej lince łączącej. Odległość między nowym a starym węzłem powinna być równa różnicy długości obu linek. Przesuń pętlę na nadgarstek z powrotem na miejsce, osadzając węzeł wewnątrz.

Zawiąż nowy węzeł zwykły na krótkiej lince regulacyjnej i osadź pętlę na nadgarstek z powrotem na miejscu.

Sprawdź, czy linki mają teraz równą długość, z różnicą nie większą niż pół cala, i w razie potrzeby przesuń węzeł.

Ponownie porównaj obie pętle na nadgarstki, aby sprawdzić, czy linki mają równą długość.

Przydatne węzły

Jeśli coś pójdzie nie tak i linka się zerwie, często wystarczy szybko zawiązać węzeł, aby wrócić do latania. Oto trzy węzły najbardziej przydatne podczas napraw w terenie:

Węzeł baryłkowy

Można go użyć do połączenia dwóch odcinków linki, jeśli linka do latawca się zerwie.

Trzy zilustrowane kroki łączenia linki węzłem baryłkowym.

Pętla podwójna zwykła

Tworzy stałą pętlę na podwójnie złożonej lince i służy do zakończenia linki do latawca. Sprawdza się zarówno z plecioną osłoną końcówki, jak i bez niej.

Trzy zilustrowane kroki wiązania pętli podwójnej zwykłej.

Główka skowronka

Pozwala przymocować linkę do punktu mocowania na uzdzie latawca bez użycia klipsa.

Naprawa linek z plecioną osłoną

Pętle na końcach linek Spectra są często zabezpieczone plecioną osłoną. Amortyzuje ona nacisk na węzeł pętli, dzięki czemu zestaw z osłonami jest około 20% mocniejszy niż bez nich. Osłony nie są niezbędne, ale chronią linkę przed ścieraniem i wydłużają jej trwałość. Tak założysz je na końce linek za pomocą naszego zestawu do zakładania osłon:

Zaczep nieuszkodzone pętle końcowe o coś nieruchomego (hak, słupek ogrodzenia, pień) i rozciągnij obie linki na pełną długość.
Przytnij nożem obie linki do tej samej długości, usuwając pętlę z niezerwanej linki.
Użyj dołączonej drucianej pętli, aby przewlec każdą linkę przez pustą w środku osłonę. Zsuń osłonę z drutu na każdą linkę.
Napinając obie linki, przesuń osłony do takiego samego położenia po obu stronach.
Utrzymując jednakowe napięcie obu linek, markerem permanentnym zaznacz je w poprzek około 1” za każdym końcem osłony.
Złóż każdą linkę tak, aby oznaczenia się pokryły, i zawiąż kolejno dwa oddzielne węzły zwykłe, tworząc pętle z linek wraz z osłonami.
Pociągnij równomiernie obie linki i sprawdź, czy różnica długości nie przekracza 1/2”. W razie potrzeby poluzuj węzły i wyreguluj jedną pętlę.
Odetnij luźny koniec linki Spectra przy każdej pętli.

Naprawa linki z osłoną: oznacz linki, dopasuj oznaczenia i zawiąż węzły zwykłe

Naprawa linek bez plecionej osłony

Możesz też zakończyć linki bez osłony. To przydatne przy naprawie, gdy nie masz pod ręką zestawu do zakładania osłon. Zrób to tak:

Zaczep nieuszkodzone pętle końcowe o coś nieruchomego (hak, słupek ogrodzenia, pień) i rozciągnij obie linki na pełną długość.
Utrzymując jednakowe napięcie obu linek, markerem permanentnym zaznacz je w poprzek w dwóch miejscach: około stopy od końca krótszej linki oraz blisko końca tej samej krótszej linki.
Złóż każdą linkę tak, aby oznaczenia się pokryły, i zawiąż kolejno dwa oddzielne węzły zwykłe, tworząc pętle na końcach linek. Odetnij nadmiar linki.
Połącz każdą linkę z krótką linką łączącą za pomocą węzła główka skowronka. (Krótkie linki łączące możesz wykonać samodzielnie z linki odpowiedniej na uzdę, zawiązanej węzłem zwykłym).
Pociągnij równomiernie obie linki i sprawdź, czy różnica długości nie przekracza 1/2”.

Naprawa linek bez osłon: oznacz i złóż linki, zawiąż pętle i dołącz krótkie linki łączące